روشنفکران ”مسئولیتِ“بزرگی نسبت به آرمان های خود دارند که می بایست رفتار و گفتارشان نماینده و نشاندهنده آرمانشان باشد.
آیا بنظر شما، کسانی که خواستار اصلاحات و یا تغییر هستند نباید رفتارشان نشاندهنده و نماینده آن اصلاحات و یا تغییر باشد؟!.
آیا درست است روشنفکرانی که فریاد ”آزادی“ می زنند و خود را ”عدالت خواه“ معرفی می کنند، خودشان بر خلاف آن عمل نمایند؟!.
آیا این درست است از مسئولین بخواهیم به”عدالت“رفتار کنند!. اما خودمان در همین محدوده زندگیمان، رعایت ”عدالت“را هم ننمائیم؟!. و یا فریاد ”آزادی“ بزنیم و از آزادیخواهان دفاع کنیم، اما خودمان خلاف گفتارمان عمل نمائیم؟!!… بعبارت دیگر یعنی هنوز رفتار خودخواهانه و یا دیکتاتورمآبانه داشته و خود را اصلاح نکرده باشیم!!.
براستی چگونه ممکن است انسانی آگاه و روشنفکر، از یکطرف خواستار اتفاقات خوب برای جامعه اش باشد و از طرفی دیگر، خودش را نسبت به آن آرمان های خوب ”مسئول“ نداند؟!!. در حالیکه این احساسِ مسئولیت می بایست در تعاملات فردی و خانوادگی و اجتماعی و شغلی اش نمایان باشد؟!..
آگاه باشید تا نخست خودمان را اصلاح نکنیم، نمیتوانیم ما بین گفتار و رفتارمان هماهنگی بوجود آوریم!. یعنی ما هم مانند دیکتاتورها و دشمنان بشریت، به نوعی دیگر و این بار تحت پوشش”روشنفکری“ و یا ”اصلاحات“ به این ملت خیانت کرده ایم!.. در نتیجه نه تنها اصلاحات پا نمی گیرد که هیچ چیزی در این کشور درست نخواهد شد…