در ظلمت جهل و غفلت، با رهائی از اسارت ها و آموزش و تمرینی که می نمایی، به بررسی خود و زندگیت بپرداز و با تغییر و تحولی که نمودی به زندگیت ”کیفیت“ و به ”رشد و تعالی“ نزدیک تر شو…
اگر حقیقتِ روزه دار بودن را بدانیم (برای توضیح بیشتر میتوانید در همین سایت به مقاله”ماه رمضان از منظری دیگر“رجوع کنید) به خوبی متوجه می شویم که ماه رمضان برای خودسازیست، که لازمه آن شکستن عادت های روزمرگی و آزادی از اسارت هاست و نیز کسب آگاهی و ارتقاء معنویست برای بازگشت به فطرت خود… و شروعِ تولدی دو باره …
اینک به ”شب قدر“ میرسیم. قدر یعنی ”اندازه و محدوده وجودی هر چیز“، و جالب است که این اندازه شناسی و اندازه گیری در شب مطرح گردیده نه در روز، لذا گفته اند ”شب قدر“. یعنی در ظلمتِ جهل و نادانی، و در میان اوهام و خرافات… و استثمار و استحماری که شدی… بتوانی چگونگی آفرینش و حقیقتِ وجودی خویش را بشناسی و منزلت و جایگاهت را درک کنی و قدر و اندازه ات را بفهمی تا بتوانی از این زندگی تلاوت تکرار که همه را گیج و خواب رفته و ”از خود بیگانه“ نموده، نجات یابی. لذا تأکید گردیده که ”شب قدر“ را احیاء دارید، شب زنده داری، یعنی بیدار باشید و به بررسی نمودنِ جایگاه و منزلت خود و قدر و حرمت خویش بپردازید… به تفکر در احوالات خود و بررسی و تغییر و تحول در حیات انسانی بپردازید تا به ”زندگی کیفی“ نزدیک شوید و به ”رشد و تعالی“ که هدف از خلقت است برسید. که قلب ماه رمضان ”شب قدر“ است و ارزش شب قدر از هزار ماه بیشتر است. درست مانند ”تفکر کردن“ که یک ساعت تفکر، از هفتاد سال عبادت با ارزش تر است.
پس در شب قدر به جای اجرای نمایش تکراری و دل خوش کردن به آن برنامه های کذب و اغفال کننده، که بدون هیچ سندی، جزء رسومات شب قدر شده… در این شب به تفکر و گفتگو در احوالات خود و بررسی و تغییر و تحول در حیات انسانی بپردازید، در باره برنامه ریزی برای رسیدن به ”زندگی کیفی“صحبت کنید تا به ”رشد و تعالی“ که هدف از خلقت آدمی است دست یابید. که اهمیتِ شب قدر به میزان آزادی و آگاه شدن و هوشیار بودن است که از هزار ماه زندگیِ تلاوت تکرار و در غفلت زیستن بهتر و برتر است…