براستی چگونه ممکن است کسی که زیر کولر، تا توانسته سحری خورده و هر روز به امید افطار، تا خرخره می خورد، بتواند ”فقرا“ و ”دردمندان“ را درک کند!!.
مایلم شما دوستان گرامی را در جریان گفتگوئی که به جلسه ای با حضور جمعی از جوانان عزیز و تحصیل کرده دعوت شده بودم، قرار دهم:
صحبت آنها در این مورد بود که چــــرا ماه رمضان ”مبارک“ است؟ کجایش مبارک است؟! آیا ماهی که برنامه زندگی انسان ها را بهم می ریزد و فاتحه کسب و کار را می خواند ”مبارک“ است!!. که دوست جوانی دیگر ادامه داد: اصلاً مبارک نیست، اگر تعصب را کنار بگذاریم و منصفانه بنگریم، خواهیم دید که هیچ هم مبارک نیست، آرامش و برنامه زندگی آدمی را بهم می ریزد از خورد و خوراک بگیر تا ساعات خواب و استراحت… کدام آدم عاقلی نصف شب از خواب بر می خیزد که تا میتواند بخورد!… وضع اقتصاد و کسب و کار جامعه را هم بهم می ریزد! خواب انسان را مختل می کند! آزادی انسان را می گیرد و او را وادار به تقیّد می کند! و خلاصه همه چیز زندگی را بهم می ریزد، آنوقت به این خرابکار باید گفت ”مبارک“!! و…
بعد که نظر مرا خواستند به آنها گفتم: اتفاقاً بالاترین دلیل مبارک بودن ماه رمضان همین دلائلی است که شما میگوئید یعنی همین بهم ریزی ها… همین بهم پاشی های برنامه زندگی، که همه چیز را بهم می ریزد… از خواب تا خوراک و تا کار و تا برخوردها و عملکردها و… زیرا ساختار انسان طوری بنا شده که زود ”عادت“ می کند. یازده ماه صبح، ظهر، شب… خوردن، کار کردن ، خوابیدن … و زندگی تلاوت تکرار داشتن و یکنواخت بودن… دیگر انسان ”عادت“ می کند در حالیکه عادت از نظر اسلام خطرناکترین ”آفتِ انسان“ محسوب می گردد زیرا آهسته و بدون اینکه متوجه شوی رفتار و افکارت را مسموم و تابع شرایط خود می سازد بطوریکه به راحتی تسلیم تحمل زنجیرها و بی عدالتی ها شوی و هر درد و مرگی را بپـذیری… براستی باید گفت ”عادت“ از ناجوانمردانه ترین بیماری هاست که نفرت انگیزترین زندگی ها را به ما می قبولاند بدون اینکه متوجه باشیم…
حال ماه رمضان می آید تا با بهم ریختن عاداتِ زندگی، انسان را ”آگاه“ و از اسارتِ ”تلاوت تکرار“ و ”روز مرگی“ رها سازد و او را از این آفتِ خطرناک، نجات بخشد تا شاید به خود آئیم… آری، ماه رمضان تلنگریست بر انسان و بر زندگی او، لذا به آن ماه ”خودسازی“ می گویند یعنی به میزانی که تغییر یافتی و از اسارتها رها شدی و ”افکار و رفتارت“ تحول یافت روزه ات مقبول است و ”مبارک“ بودنش هم به همین دلیل است… و جالب اینکه یک هفته مانده به اتمام ماه مبارک، تست می گیرند تحت عنوان ”شب قدر“… یعنی در ظلمتِ جهل و اسارت، چقدر موفق به بازنگری خود شده ای؟ چقدر از اسارت ها و عادات، خود را رها کرده ای؟ آیا قدر و اندازه خودت را شناخته ای؟ چقدر تغییر و تحول یافته ای؟…. و سپس برای تکمیل کمبودها و تثبیت تحول ها تا آخر ماه ادامه بده… تا ”انسانِ ازخود بیگانه“ به ”فطرت“ خود باز گردد.
و اینک بدان که برای این تغییر و ”تحولِ درونی“ باید جشن بگیری زیرا هدف اسلام همین است که از بشر ”انسان“ بسازد … انسانی که از عادات و اسارت ها ”آزاد“ شده و به رشد و آگاهی ها رسیده و تغییر و تحول ها نموده است. لذا می بینیم هیچ جشنی در اسلام بزرگتر از ”عیــــد فطــر“ نیست …
سومین شب ماه مبارک رمضان ۹۴