این کلام زیبا از امام علی است که فرمود: ”دین را مانند پوستین وارونه پوشیده اند.“
همیشه تاریخ پس از رحلت هر پیامبری، عقاید آن رسول گرامی دستخوش تغییراتی می گردد و ”تفرقه“ در میان پیروان آن بوجود می آید، همچنین ”تعصبات“ فرقه ای پا می گیرد و هر فرقه ای رهروان دیگر را باطل و در مسیر گمراهی می خواند و تنها مذهب خود را کامل و بر حق می داند. این در میان تمامی ادیان جهان بوده و هست، زیرا کاهنان کهنه پرست و هوا پرستان خودمحور برای رسیدن به امیال نفسانی و خواسته های شخصی خویش، با ”کتمان حقایق“ و ”افترا“ بر الله و دروغ بر انبیا و اوصیاء، دین خدا را به انحراف و خرافات کشانیده بطوریکه موجبِ انجماد فکری و مسمومیت اذهان بشری گردیده اند و آنها را با توهمات و خرافات دلخوش، و از ”حقیقت دین“ غافل نموده اند تاجائیکه می بینیم ”بنام خدا“ و ”بنام دین“ مال و جان و حتی خون انسان های دیگر را تنها به دلیل اینکه مانند آنها فکر نمی کنند مباح و جایز می دانند…
آری، این داستانِ همه ادیان است که با همه عظمت و وسعتشان، این چنین دردناک و هول انگیـز شده اند. واقعاً چه زیبا ”امام علی“ می فرماید: ”دین را مانند پوستین وارونه پوشیده اند“(یک طرف آن صاف و زیباست و طرف دیگر آن پشمالو و هولناک…).