”الفبای انسانیت“ یعنی هر عملی که انجام می دهی باید کاملاً مراقب و مواظب باشی که عمل تو موجبِ لطمه به دیگران و یا آزار و اذیتِ انسانهای دیگر نشود .
”پیـری“ که حدودِ یک قرن عمر داشت و در شهری بزرگ زندگی می کرد همواره از بی توجهی های مردم سخت می نالید و از خودخواهی ها و خودبینی های آنها بسیار متأثر بود. یک روز که با کمال تأسف صحبت می کرد اظهار داشت که نمی دانم چرا مردم هر روز بیشتر از دیروز مسموم می شوند. سپس ادامه داد: متأسفانه هر روز شاهدِ خودخواه تر شدن انسانها که اصلا ً توجه ای به انسان های دیگر ندارند و فقط خودشان را می بینند هستیم، و بعد گفت: گاوها مانند خرها، هنگامِ راه رفتن به راحتی ”دفعِ فضولات“ می کنند و اصلا ًتوجهی ندارند که تنهایند یا در بیابانند، در روستایند یا در شهرند آنهم در منطقه شلوغ یا بالای شهر… آنان فقط خودشان را می بینند و اصلاً برایشان مهم نیست که عملِ آنان باعثِ چه آلودگی یا لطمه ها و فساد ها به دیگران می شود.
سپس ادامه داد: بنظر شما، کسانی که بی توجه به انسان ها و ارزشهای جوامعِ انسانی هستند و تنها خود و نهایتاً خانواده خود را می بینند و هیچ توجهی ندارند که اعمال یا اقداماتِ آنان موجبِ چه لطمه ها و یا آزار و اذیت ها به دیگران می گردد. آیـا فرقی بـا آنان دارند؟!
با خود فکر کردم دیدم هر چند مثالش کمی بنظر تند می آید اما گویی حقیقت همین است…
هر چند تلخ باشد.
Ba arze salam va tashakor motasefane beine ma adama Az in etefagh ziad miofte ke khodkhah mishim va vasamun mohem nist raftry ke anjam midim baese mishe digaran ham moshkel peida konan engar cheshmaono bastan ya inke khodemun nemikhaim bebinim,be omide roozi ke ensan ha in maharato yad begiran.